Bayram Günü ve Ertesi Gün
Evvel zaman içinde, serin suların gurul gurul aktığı eski bir orman kenarında neşeli bir köy varmış. Bu köyün yakınlarında yaşayan Alaz adındaki genç tilki, her zaman kolay yoldan karnını doyurmanın hayalini kurarmış. Köylüler büyük bayram kutlaması için meydanı renkli kumaşlarla süslemiş ve nefis yemekler pişirmeye başlamışlar. Kazanlardan yükselen nar gibi kızarmış etlerin ve tatlıların kokusu ormanın derinliklerine kadar yayılmış. Kokuyu alan Alaz, gözleri parlayarak sessizce köy meydanına yaklaşmış ve büyük şölene göz dikmiş.
Bayram günü boyunca meydanda şenlik şarkıları söylenmiş ve muazzam ziyafet sofraları kurulmuş. Alaz, masalardan düşen lezzetli lokmaları kapışmış ve tıkabasa doyana kadar durmadan yemiş. Yaşlı ve bilge bir porsuk onun yanına sokularak yumuşak bir sesle uyarıda bulunmuş. "Bugün bayramın coşkusuyla eğleniyorsun ama yarın için de biraz yiyecek saklamalısın," demiş bilge porsuk. Şenlik sarhoşu olan Alaz ise kahkahalar atarak porsuğun bu değerli tavsiyesini kulak ardı etmiş. "Bugünün tadını çıkarmak dururken yarını düşünmek ne kadar anlamsız," diyerek oynamaya devam etmiş.
Gece boyunca ziyafet sofralarında koşturup durmuş, gücünün son damlasına kadar yiyip içmiş. Güneş batıp karanlık çöktüğünde bile karın ağrısına aldırış etmeden eğlenceyi sürdürmüş. Ertesi sabah uyandığında bayram meydanında ne eğlenceli müzikler kalmış ne de lezzetli yemekler. Köylüler evlerine çekilmiş, geride sadece boş kazanlar ve rüzgârın savurduğu soğuk küller kalmıştı. Midesi bomboş kalan ve yorgunluktan kıvranan Alaz, çaresizce sağa sola koşup yiyecek aramış.
Ancak düne kadar bolluk saçan masaların yerinde artık sert bir poyraz esiyormuş. Dünün sorumsuz eğlencesi, yerini bitkinliğe ve amansız bir açlığa bırakmış. Geleceği düşünmeden yaşanan geçici zevkler, insanı ertesi günün çetin gerçekleri karşısında çaresiz bırakır. Tatlı tatlı yemenin acı acı geğirmesi olur.
Tatlı tatlı yemenin acı acı geğirmesi olur.