Ayrıcalıklı Eşek, Tilki ve Kurt
Evvel zaman içinde, serin suların gürül gürül aktığı eski bir orman kenarında pek gururlu bir eşek yaşarmış. Bu eşek, sarayın özel hizmetinde çalıştığı için kendisini ormandaki diğer tüm mahluklardan daima üstün tutarmış. Güneşin yapraklar arasından süzüldüğü ılık bir öğleden sonra, kuytu patikada kurnaz bir tilki ve aç bir kurtla karşılaşmış. İştah kabartan bir av gördüğünü düşünen kurt, sabırsız adımlarla hemen öne doğru fırlamak istemiş. Zeki tilki ise eşeğin sırtındaki sırma işlemeli semeri görünce şüpheyle duraklayarak yoldaşının kolunu tutmuş. Kurnaz tilki, bu gösterişli hayvanın kraliyet tarafından verilmiş özel bir dokunulmazlığa sahip olabileceğini fısıldamış. Eşek hiç istifini bozmadan başını mağrur bir edayla yukarı kaldırmış ve sakin bir tonla konuşmaya başlamış.
"Ben hükümdarın şahsi koruması altında bulunan pek ayrıcalıklı bir saray mensubuyum," demiş. "Bana zarar vermenizi yasaklayan krallık fermanı, sağ arka nalımın altına özenle kazınmıştır," diye eklemiş. Açlıktan gözü kararmış olan kurt, bu hukuki engeli önemsemeyip fermanı kendi gözleriyle okumak istediğini belirtmiş. Tilki ise tedbiri elden bırakmayarak geride durmayı ve gelişmeleri güvenli bir mesafeden izlemeyi tercih etmiş. Kurt, büyük bir merakla eşeğin arkasına yaklaşarak yazıyı görebilmek için başını aşağıya doğru eğmiş. Eşek, tam da fırsatını kolladığı o anda bütün gücünü toplayarak savurduğu şiddetli bir çifte atmış. Ağır darbe, kurdun çenesine büyük bir gürültüyle isabet etmiş.
Feleğini şaşıran kurt, acı dolu bir feryatla havaya sıçrayıp yakındaki sık çalılıkların arasına yuvarlanmış. Korkunç manzarayı dehşetle izleyen tilki, kuyruğunu kıstırarak arkasına bile bakmadan oradan kaçmış. Aklı ve soğukkanlılığı sayesinde kurtulan eşek ise gururlu adımlarla yoluna devam etmiş. Çenesi darmadağın olan kurt, nalların üzerinde hiçbir yazının olmadığını ancak iş işten geçtikten sonra anlayabilmiş. Böylece cehaletinin ve aceleciliğinin bedelini çok ağır bir şekilde ödemek zorunda kalmış. Düşüncesizce hareket edenler, karşılaştıkları tehlikenin büyüklüğünü ancak zarar gördükten sonra idrak ederler. Kendi düşen ağlamaz.
Kendi düşen ağlamaz.