Ayı ve Tilki
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir orman kenarında kocaman bir ayı yaşardı. Bu ayı her zaman kendini çok iyi ve merhametli bir hayvan sanırdı. Ormandaki diğer sevimli küçük hayvanlar ise onun büyük cüssesinden çok korkardı. Ayı sürekli olarak övünür ve kimseye zarar vermediğini söylerdi.
"Ben hiçbir canlıya asla zarar vermem, yolumdaki çiçeklere bile basmam," derdi ayı. Bunu duyan kurnaz tilki gülümseyerek ayının yanına yaklaştı. "Keşke çiçeklere basıp ormandaki hayvanları rahat bıraksan," dedi tilki. "Çünkü hayvanlara verdiğin korku çiçeklere gösterdiğin özenden daha büyüktür," diye ekledi.
Ayı söylediği süslü sözlerin kendi hatalarını gizleyemediğini anladı. Ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz. Önemli olan laf değil icraattır. Kendini öven insan inandırıcı olamaz. Sözlerle iyilik yapılmaz. Gerçek karakter eylemlerde ortaya çıkar.
Süslü laflar hataları örtmez. Her canlıya saygı duymak gerekir. Laf ile peynir gemisi yürümez. Eylemler sözlerden daha sesli konuşur. İyilik sözde değil davranışta belli olur.
Ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz.