Avlanan Ayı, Tilki ve Aslan
Evvel zaman içinde, serin suların aktığı eski bir orman kenarında üç avcı yaşardı. Güçlü bir ayı, kurnaz bir tilki ve heybetli bir aslan birlikte avlanmaya karar verdiler. Güneş ağaçların arasından altın sarısı ışıklar saçarken bu üçlü derin ormana doğru yürüdü. Yol boyunca rüzgârın tatlı esintisiyle yapraklar fısıldaşır, kuşlar sevinçle şarkılar söylerdi. Karnı acıkan bu hayvanlar, günün sonunda lezzetli bir av bulacaklarından oldukça emindiler.
Öğle sıcağında nehrin kenarında otlayan genç ve besili bir geyik gördüler. Birlikte hareket ederek hızlı bir hamleyle geyiği kolayca yakalamayı başardılar. Ancak sıra avı paylaşmaya geldiğinde, ormandaki o huzurlu hava birden kayboldu. Güçlü ayı öfkeyle kükreyerek avın çoğunun kendi hakkı olduğunu savundu. Gururlu aslan ise ormanın kralı olduğu için geyiğin tamamını istedi. Çalıların arkasında gizlenen kurnaz tilki ise sessizce onların tartışmasını izliyordu.
İki büyük hayvan açgözlülükle birbirine girdi ve amansız bir kavgaya tutuştu. Pençeler havada uçuştu, kükremeleri ormanın en uzak köşelerinde bile yankılandı. Saatlerce süren bu sert dövüşün sonunda hem ayı hem de aslan bitkin düştü. İkisi de yorgunluktan toprağın üzerine serildi ve kıpırdayacak güçleri kalmadı. Fırsatı değerlendiren kurnaz tilki, yavaşça ve sakince ortaya çıktı. İki güçlü avcının gözleri önünde duran geyiği kaptığı gibi hızla uzaklaştı. Yerde yatan ayı ile aslan ise sadece onun arkasından bakmakla yetindiler.
Açgözlülük ve öfkeyle hareket edenler, ellerindeki fırsatları da başkalarına kaptırırlar. İki kişi dövüşürken aradaki üçüncü kârlı çıkar.
İki kişi dövüşürken aradaki üçüncü kârlı çıkar.