Atinalı ve Tizbeli
Evvel zaman içinde, Antik Yunanistan'da yaşayan zengin bir Atinalı ile fakir bir Tizbeli yolculuğa çıkmış. Yolculuk sırasında iki adam hayal kurarak neşeyle sohbet etmeye başlamışlar. Atinalı adam kendi memleketinin zenginlikleriyle gururlanıp büyük sözler söylemiş. Tizbeli adam ise sakince dinlemiş ve mütevazı yanıtlar vermiş.
Birdenbire karşılarına silahlı ve korkunç bir haydut çıkmış. Haydut tehditkar bir sesle iki yolcunun paralarını istemiş. Korkudan titreyen Atinalı adam hemen dizlerinin üzerine çökmüş ve ağlamaya başlamış. "Lütfen bana acıyın, bütün zenginliğimi size vereyim ama canımı bağışlayın!" diye yalvarmış Atinalı. Cesur Tizbeli adam ise hiç istifini bozmadan hemen sopasına sarılmış. Tizbeli adam kararlılıkla haydudun üzerine yürüyüp onu kaçırmayı başarmış.
Tehlike geçtikten sonra Atinalı adam utançla yerden kalkmış. Tizbeli adam gülümseyerek Atinalı arkadaşına bakmış. "Büyük laflar etmek tehlike anında insanı korumaya yetmez," demiş Tizbeli. "İnsanın cesareti ve eylemleri sözlerinden daha değerlidir," diye eklemiş. Zengin Atinalı bu dersten sonra bir daha boş böbürlenmeler yapmamış.
Zor anlarda büyük sözler değil, cesur eylemler önem kazanır. Ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz. Laf ile peynir gemisi yürümez. Üflemekle ateş sönmez.
Ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz.