Aslan ve Fare
Ormanlar kralı aslan bir ağacın gölgesinde derin uykudayken minik bir fare yanlışlıkla üstünde gezindi. Uykusundan öfkeyle uyanan aslan, fareyi kocaman pençesinin altına alıp ezmek üzereydi. Minik fare "Beni bağışla ulu kral, gün gelir ben de sana bir iyilik yaparım" diye yalvardı. Aslan minik farenin kendisine nasıl bir yardımı dokunabileceğine gülerek fareyi serbest bıraktı.
Aradan zaman geçti; aslan ormanda avcıların kurduğu güçlü bir tuzağın ağına yakalandı. Aslan çaresizce kükrerken kükremeyi duyan minik fare hemen yardıma koştu. Keskin dişleriyle ağın halatlarını birer birer kemiren fare, koskoca aslanı tuzaktan kurtardı. Aslan, en küçük bir canlının bile zamanı geldiğinde en büyük krala yardım edebileceğini anladı.
Küçümseme kimseyi, gün gelir muhtaç olursun. İyilik yapan iyilik bulur. Hiçbir canlı önemsiz değildir. Küçük dostluklar büyük hayatlar kurtarır.
Eden bulur, iyilik karşılıksız kalmaz. İyilik eden iyilik bulur. İyilik yap denize at.
İyilik yapan iyilik bulur.