Aklını Kaçıran Adam
Zihnini vehimlerle dolduran bir adam aklını kaçırıp kendisini topraktan yapılmış hassas bir çömlek sanmaya başladı. Adam "Bana dokunmayın, en küçük temasta kırılıp parçalanırım" diyerek insanlardan kaçıyor ve köşede titriyordu. Köye gelen bilge bir hekim adamın durumunu anlayıp yanına yaklaştı ve onu sertçe kucaklayıp yere doğru itti. Adam kırılmadığını ve vücudunun sağlam et ve kemikten olduğunu görünce kuruntusundan uyanıp aklını yeniden kazandı.
İnsanın zihnini esir alan sanrılar, korkular ve vehimler, ancak gerçekle cesurca yüzleşildiğinde yok olurlar. Boş kuruntular ve asılsız korkular insanı kendi zindanına kapatır. Gerçeğin ışığı ve doğru müdahale, zihni esaret altına alan fantezileri dağıtır. Korkulardan kurtulmak, gerçeği doğrudan tecrübe etmekle mümkündür.
Vehim ve kuruntulardan kurtulmak gerçeği idrak etmekle mümkündür. Vehim zihni zindana çevirir. Gerçekle yüzleşmek korkuyu dağıtır. Kuruntu insanı paralize eder.
Aklın ilacı gerçekliktir. Vehimden kurtulmak cesaret ister. Zihni özgür kılmak gerçeğe bağlıdır.
Vehim ve kuruntulardan kurtulmak gerçeği idrak etmekle mümkündür.