Adam, Oğlu ve Eşek
Evvel zaman içinde, mis kokulu çam ormanlarının kucakladığı huzurlu bir kasabada yaşlı bir köylü ile küçük oğlu yaşardı. Geçimlerini dürüstlükle sağlayan bu mütevazı aile, her işlerini emektar ve uysal eşeklerinin yardımıyla sessizce hallederdi. Işıl ışıl parıldayan bir sabah vakti, neşeli kuş cıvıltıları eşliğinde kasaba pazarına doğru uzun bir yolculuğa koyuldular. Güneş ışıkları altın sarısı tarlaları aydınlatırken, baba ve oğul eşeklerinin dizginini tutarak keyifle yürüyüşe başladılar. Çok geçmeden yol kenarındaki pınarın başında dinlenen birkaç tüccarla karşılaştılar. Tüccarlardan biri alaycı bir edayla gülerek, altında güçlü bir binek varken yürüyen bu akılsız adama şaşırdıklarını söyledi.
Bu eleştiriden utanan yaşlı adam, oğlunu nazikçe kucaklayarak eşeğin yumuşak semerine oturttu. Ancak bir süre ilerledikten sonra, yakındaki tarlada çalışan yaşlı bir kadın söylenmeye başladı. Kadın, genç ve gürbüz çocuğun rahatça oturduğunu, ihtiyar babasını ise tozlu yolda yürüttüğünü görünce ayıpladı. Mahcup olan baba, oğlunu aşağı indirip kendisi eşeğin sırtına kuruldu. Köy meydanına yaklaştıklarında ise bu kez su taşıyan genç kızlar onları durdurdu. Kızlar, gaddar babanın kendi rahatını düşünürken minik yavrusunu kavurucu sıcakta perişan ettiğini dile getirdiler.
Ne yapacağını bilemeyen çaresiz adam, oğlunu da arkasına alarak yolculuğa birlikte devam etme kararı aldı. Tam köprünün girişine geldiklerinde, çevrelerini saran köylüler bu yükün hayvan için büyük bir eziyet olduğunu haykırdılar. Sürekli başkalarının lafıyla hareket etmekten yorulan adam, ne yaparsa yapsın insanları memnun edemeyeceğini nihayet anladı. Oğluna dönerek gülümseyen bilge baba, eşekten indi ve kendi doğru bildikleri yoldan şaşmamaları gerektiğini öğütledi. O günden sonra baba ve oğul, başkalarının sözlerine değil, sadece kendi vicdanlarının ve mantıklarının sesine kulak verdiler. Herkesi aynı anda hoşnut etmeye çalışan kişi, en sonunda kendi aklını ve yolunu kaybeder. El ağzına bakan insan en sonunda çuval giyer.
El ağzına bakan insan en sonunda çuval giyer.