Adam ile Satir
Soğuk bir kış gününde bir adam ormanda yürüyordu. Rüzgar çok sert esiyordu. Adam üşüyen ellerini ısıtmak için ağzıyla üfledi. Ağacın arkasından meraklı bir satir çıktı. Satir adamın yanına sakince yaklaştı. Ellerine neden üflüyorsun diye sordu. Adam nefesim ellerimi ısıtıyor cevabını verdi. Satir bu duruma çok şaşırdı. Birlikte kulübeye doğru yürüdüler.
Sıcacık kulübede masaya kaseyle çorba koydular. Çorba dumanı üstünde çok sıcaktı. Adam kaşığındaki çorbayı soğutmak için üfledi. Satir bunu görünce hayretle ayağa kalktı. Şimdi neden üflüyorsun diye sordu. Adam nefesim çorbayı soğutuyor cevabını verdi.
Satir adamın bu sözüne çok kızdı. Aynı ağızdan hem sıcak hem soğuk üfleyen adamla dost olmam dedi. Eşyalarını toplayıp kulübeden hızla uzaklaştı. Adam yaptığı hatayla baş başa kaldı.
Tutarsız konuşan kişilerin güven kaybedeceğini gördüler.
Bir ağızdan iki laf çıkmaz.
Bir ağızdan iki laf çıkmaz.